• Sommige seizoenen laten zich makkelijk samenvatten. Dit seizoen van KIOS 2 hoort daar absoluut niet bij. Het was een seizoen met meerdere gezichten. Met hoogtepunten, tegenslagen, blessures, prachtige momenten en vooral een groep mensen die er – op hun eigen manier – toch altijd weer stond.

    Op het veld begonnen we geweldig. Met energie, plezier en overtuiging pakten we het kampioenschap en promoveerden we naar de reserve 1e klasse. Een mooie beloning voor al het harde werken en de ontwikkeling binnen de groep.

    De zaalcompetitie bracht vervolgens een heel ander verhaal. Blessures stapelden zich op, samenstellingen wisselden voortdurend en het niveau schommelde te veel. Toch bleef deze groep knokken en sloten we de zaal af met een heerlijke overwinning op maandagavond tegen Die Haghe. Zo’n wedstrijd waarin alles nog één keer samenkomt: strijd, plezier en écht samen ergens voor gaan. Helaas degradeerden we wel (al gingen er trouwens ook vier ploegen uit onze klasse).

    Gelukkig kreeg het verhaal op het veld nog een mooi vervolg. In de tweede helft van de veldcompetitie hebben we ons weten te handhaven in de 1e klasse. En dat is, gezien alle blessures, wisselingen en uitdagingen van dit seizoen, gewoon klasse. Een compliment aan iedereen die hier zijn of haar bijdrage aan heeft geleverd.

    Voor mij persoonlijk is dit het laatste seizoen als trainer van KIOS 2. Daardoor besef je extra goed dat een team om veel meer draait dan alleen winnen of verliezen. Het zijn de mensen, de humor, de gesprekken, het samen oplossen van uitdagingen en de verhalen die blijven hangen.

    En daarin wil ik ook meteen iemand speciaal noemen. Twee jaar geleden vroeg ik aan Patries of ze het leuk zou vinden om mij af en toe te helpen. En wat denk je? Uiteindelijk stond ze er gewoon. Elke donderdag. Elke zaterdag. Altijd aan mijn zijde. Wat een energie, wat een bevlogenheid en wat een geweldig mens om erbij te hebben. Recht voor z’n raap, scherp met humor en gezegend met een bak korfbalinzicht. We hebben samen ongelooflijk veel lol gehad, mooie gesprekken gevoerd onderweg naar uitwedstrijden en uren gepraat over alles wat zich op en rond het veld afspeelde. Patries, dankjewel voor deze bijzondere samenwerking. Wat mij betreft eentje met een Kroon(tje) om in te lijsten – en eentje die ik absoluut ga missen.

    En dan natuurlijk ook nog Gerben. Twee jaar geleden samen begonnen aan dit avontuur rondom de selectie van KIOS. Samen optrekken, sparren, discussiëren over keuzes, korfbalacties, opstellingen en alles wat er verder nog voorbij kwam. Uren praten over korfbal, spelers en ontwikkeling – soms serieus, soms complete onzin, maar altijd met dezelfde passie voor de club.

    Twee echte clubmannen die in die twee jaar ontzettend veel samen hebben meegemaakt. Mooie overwinningen, lastige fases, veel lachen, soms flink balen, maar vooral altijd samen bouwen aan de selectie van KIOS. En wat was dat een fijne samenwerking man.

    Laten we vooral blijven appen... dat mag vast van onze vrouwen.

    Door alle blessures bij onze dames hebben meerdere speelsters van de U19 ons regelmatig geholpen om überhaupt compleet aan wedstrijden te kunnen beginnen, waarin Layla wel héél vaak meedeed. Dat zegt veel over de club én over hun bereidheid om er gewoon te staan wanneer dat nodig was. En dan nog één uit het derde in het bijzonder: Lieke. Met haar tomeloze inzet denderde ze vaak over het veld. Altijd strijd, altijd energie en nooit opgeven. “Liek, kun je nog even meedoen?” Tuurlijk. En daar stond ze weer. Onmisbaar op momenten dat we het hard nodig hadden. 

    Ondertussen gebeurden er buiten het veld ook mooie dingen. Anouk beviel van een prachtige zoon – Quin/Roan – en daarmee promoveerde Jeroen officieel tot trotse vader. Een nieuwe rol die ongetwijfeld net zo geweldig wordt uitgevoerd als een korfbalwedstrijd.

    En natuurlijk waren daar ook weer de momenten die dit team zo eigen maken.


    Wist je dat... – Dames

    Fleur soms gewoon een weekendje (vooral buiten Europa) vertrekt met haar broer alsof het een ritje naar de supermarkt is? Gelukkig weet ze de weg terug naar Nieuw-Vennep altijd weer te vinden. En daar zijn we best blij mee, want dit seizoen heeft ze een prachtige ontwikkeling doorgemaakt en groeide ze uit tot een vaste waarde binnen KIOS 2. Een ontwikkeling om trots op te zijn.

    Aimee met afstand de meeste kilometers heeft gereden om te kunnen trainen, en dat we haar volgend seizoen helaas gaan missen binnen de selectie? Veel succes Aimee, en we komen vast een keer met de hele selectie slapen in een hotel waar jij het voor het zeggen hebt.

    Nyn een geweldige start maakte dit seizoen, maar dat we haar zijn kwijtgeraakt door een vervelende hernia? Gelukkig werkt ze keihard om volgend seizoen weer aan te sluiten.

    Mayra met een enkel zo dik als een grapefruit dacht dat ze nog wel even door kon spelen? Uiteindelijk moest ze toch revalideren, maar wat is ze sterk teruggekomen. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal heeft ze enorme stappen gezet. En alsof dat nog niet genoeg is, regelt ze ondertussen ook met liefde de sociale attenties voor de ploeg. Bloemetjes, cadeautjes of iets leuks voor het team? Laat dat maar aan Mayra over.


    Senna – de jongste telg van KIOS 2 – zich moeiteloos tussen al het seniorengeweld gooide en soms gewoon stond te koppen? En hoewel Senna soms zó diep nadenkt over situaties dat je je afvraagt of ze korfbal speelt of een schaakwedstrijd analyseert, staat ze er wél gewoon. Helaas kon ze het seizoen door een meniscusblessure niet afmaken, maar wij gokken erop dat ze volgend seizoen weer ouderwets het duel induikt alsof er nooit iets gebeurd is.


    Layla in de tweede helft van het veldseizoen misschien wel meer minuten heeft gemaakt in KIOS 2 dan bij haar eigen ploeg? En dat we super blij zijn met de manier waarop zij zich staande houdt tussen al het seniorengeweld?

     

    Wist je dat... – Heren
    Kevin dit seizoen als aanvoerder van KIOS 2 zijn rol écht heeft gepakt als verbinder, zowel binnen als buiten het veld? Verdedigend kom je deze jongen niet één keer, maar gerust een paar keer tegen. Aanvallend was het net als vorig seizoen soms weergaloos... en soms ja... laten we zeggen: volledig in dienst van het vak.

    Sem een wereldgoal maakte tegen KZ in de allereerste wedstrijd van de tweede helft van het veldseizoen – tegen misschien wel ooit de beste korfballer ter wereld: Tim Bakker?

    Jesse het even kwijt was, maar vele malen sterker terugkwam – inclusief zijn vertrouwde chaotische energie en enthousiasme? Fijn om te zien, strijder, en goed om je er weer zo bij te hebben.

    Jeroen dit seizoen een dubbelslag sloeg? Gepromoveerd tot trotse papa én de absolute topscorer van KIOS 2. Blijkbaar levert slaapgebrek toch niet altijd slechtere prestaties op. Daarnaast bleef hij zoals altijd een vaste waarde in goals, rebounds en steals. Alleen Sem wist hem af en toe het leven zuur te maken met zijn inmiddels beruchte uitschuifarmen.

    Jorrit dit seizoen voor het eerst in het oranje shirt van KIOS speelde én dat met een ‘ijzeren’ hand na zijn operatie? Best handig soms... behalve als het vriest. Dan is het vooral: koud man. Moeiteloos werd hij opgenomen in de groep, wat niet alleen iets zegt over het team, maar zeker ook over hemzelf. Jorrit past zich makkelijk aan en het voelt alsof hij er al jaren bij loopt. Klasse!


    Misschien is dat uiteindelijk wel precies wat dit seizoen typeert. Niet alleen de uitslagen of de standen, maar vooral de mensen, de verhalen en de herinneringen die blijven hangen. Een seizoen met meerdere gezichten, maar bovenal een seizoen om met veel plezier op terug te kijken.
    Ik heb jullie twee seizoenen mogen trainen en coachen, en daar kijk ik met ontzettend veel plezier op terug. Samen hebben we mooie momenten beleefd, gelachen, gestreden, gewonnen, verloren en vooral veel herinneringen gemaakt.
    Ik wens jullie allemaal het allerbeste – op het veld, maar zeker ook daarbuiten. Blijf genieten, blijf groeien en blijf vooral
    jezelf.

    En onthoud: voor mij zijn jullie stuk voor stuk kampioenen.
    Groetjes,
    Patrick Blauw
    theChampionCoach.nl